1. που υστερεί νοητικά
2. που δεν έχει λογική

Κάθε εποχή, κάθε γενιά παίρνει από την ιστορία το δικό της χαρακτηρισμό. Παλαιότερα είχαμε τη χρυσή εποχή των Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη και Αριστοφάνη.. Μεταγενέστερα υπήρξαν οι χρυσές περίοδοι του Περικλέους που ανάγλυφα παρουσιάζει σήμερα ο πανμέγιστος σύγχρονος τροβαδούρος του εθνικισμού κ.κ. Κώστας Πρέκας (με το όνομα), αργότερα η χρυσή εποχή του νεοκλασσικισμού στην αρχιτεκτονική, η γενιά του Πολυτεχνίου όπου όλως τυχαίως το σύνολο των σημερινών πολιτικών έχει να επιδείξει αγώνες που ξεπερνούν τα κατορθώματα του Τσακ Νόρις. Ακολούθησε η χρυσή εποχή του ΠΑΣΟΚ με το τρανό “Τσοβόλα δώστα όλα”, του ελληνικού cult βιντεοκασσετογράφου με τον “χέλι μου” Στάθη Ψάλτη να κρατά ψηλά τη σημαία για σχεδόν μια δεκαετία, η χρυσή εποχή του αμόλυντου Κόκκαλη που πέρασε τον Ολυμπιακό από τα πέτρινα χρόνια της ξηρασίας και τα πάμπερς του Κοσκωτά στα κρυστάλλινα πρωταθλήματα, η εποχή του “Ερωτοδικείου” και του προεδρούλη (μιας φιγούρας που “ζωγράφιζε” στο γυαλί παρέα με δύο ρώγες βυζιών εκ δεξιών που γέμιζε την 32άρα φλάτ τηλεόραση), η εποχή του άκρατου νεοπλουτισμού σε μια χώρα κάπου εκεί στα νότια της Ερώπης που ήταν (και παραμένει) φτωχότερη από τους κατοίκους της.. Όλα ήταν ένας καμβάς πάνω στον οποίο ζωγραφίστηκε από κάποιους επειδέξιους η φούσκα της νέας, μεταπολιτευτικής, Ελλάδας..

Αυτή όμως ίσως είναι η πιο καθαρά χρυσή εποχή για αυτό τον τόπο. Μια εποχή που γέννησε και μεγάλωσε την πιο ιδιαίτερη γενιά Ελλήνων: τη γενιά των ηλιθίων! Μια γενιά όπου η έλλειψη σωστής πληροφόρησης, σκέψης, και αμάθειας χαρακτηρίζεται από την αποχαύνωση, τον καθημερινό αυνανισμό σε όλα τα μήκη και πλάτη των δραστηριοτήτων και έναν τρομερό εγωκεντρισμό που κατακερματίζει το σύνολο σε επιμέρους μαλάκες κάθε λογής. Ενδεικτικά αναφέρονται οι μαλακοπίτουρες, ο μαλακαντρέας και το μαλακιστήρι – εξαιρείται ο “μαλάκας” ως φιλική προσφώνηση..Έτσι λοιπόν, οι ηλίθιοι περνούν καλά μέσα στο μικρόκοσμο τους, οι ελάχιστοι σκεπτόμενοι μένουν μόνιμα προβληματισμένοι και θυμωμένοι με τη βλακεία γύρω τους.

Και οι ηλίθιοι όμως αποτελούν μια ομάδα, και η κάθε ομάδα πρέπει να έχει τον αρχηγό της για να καθοδηγεί τη βλακεία και να μεγιστοποιεί το μέγεθος αυτής. εκεί όμως τίθεται το ερώτημα: ποιός είναι πιο ηλίθιος; ο αρχηγός ή οι ακόλουθοι; Είναι η γνωστή ιστορία της κότας και του αυγού, στην οποία όμως ποτέ δεν έχει αναφερθεί η περίπτωση το αυγό να ήταν κλούβιο οπότε μεγιστοποιείται αυτόματα η πιθανότατα τελικά η κότα να έκανε το (επόμενο) αυγό.

Κάθε κράτος έχει τον αρχηγό που του αξίζει. Οι ΗΠΑ τόσα χρόνια γαμούσαν (και γαμάνε) όλο τον κόσμο..Έβγαλαν αράπη πρόεδρο! Οι μικροτσούτσουνοι Γάλλοι έβγαλαν το μπασμένο με τη μεγάλη μύτη ( ημεγάλη μύτη για ξεκάρφωμα βάσει του συνειρμού που κάνουν οι γυναίκες). Οι Γερμανικές τσόντες είναι γεμάτες από αυταρχικές γκόμενες με μαστίγια. Βγάλαν τη Μέρκελ.. Οκ, γκόμενα μπορεί να μην είναι αλλά αυταρχική τη λές. Οι Ιταλοί, φημισμένοι ως εραστές, έχουν τον καβουρογαμόσαυρο που χώνει το πουλί του μέχρι και σε φιλτροχοάνη αυτοκινήτου – τρύπα να’ναι ένα πράμα..

Και μένει η Ελλαδίτσα..

Γνωστοί για την ξενομανία μας, θέλουμε αρχηγό που καλύτερα να μιλάει αγγλικά παρά ελληνικά. Άλλωστε μετά από πολλές δοκιμές έχει αποτύχει οικτρά στο δεύτερο..

Χαρούμενοι με τα μεγάλα λόγια, πανηγυρίσαμε το λεφτά υπάρχουν πιο πολύ και από όταν ο Ζαγοράκης σήκωσε το τιμημένο στην Πορτογαλία..

Το πήδημα πλέον το έχουμε ξεχάσει. Δηλαδή να ρίχνουμε κανα φλόκι, γιατί αν θεωρήσουμε την πίσω πόρτα πήδημα η τρύπα μας έχει πάει απόπατο και δε μπορούμε ούτε να να καθίσουμε πια. άρα είτε μικροτσούτσουνος είτε αράπικη 45 πόντους με φλέβες κόμπους δε μας απασχολεί – μέχρι και την περιτομή την αποδεχόμαστε..

Ποιός είναι αυτός που θα μπορούσε να έχει το “πακέτο” και να γίνει το “next greek primeminister idol” ????? Ο ΓΑΠ !!!!

Και έχει τέτοια επιρροή στην Ευρώπη, που πλέον στο Λονδίνο ετοιμάζουν πυρετωδώς αλλαγές στο σήμα του μετρό “Mind the Gap” κάνοντας λογοπαίγνιο “Gap – ΓΑΠ”..

Αλλά τέτοιο σταθερό κράτος δε μπορεί να το περιγράψει ούτε η πουτάνα η ιστορία ρε φίλε.. Από την εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου (του παππού) και του Κωνσταντίνου “Φρύδιας” Καραμανλή, φτάσαμε στον Κωστάκη, τον Γιωργάκη και είναι σα να μην πέρασε μια μέρα! Ούτε καν το όνομα.. Οπότε πλέον έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι η ώρα της αλλαγής που υπόσχονταν όλοι τους τόσα χρόνια επιτέλους έφτασε! Οι επόμενοι 4-5 πρωθυπουργοί θα βγούν από το Παπαδημέικο! Γαμώ τις αλλαγές, όχι μαλακίες!! Μέχρι και η Μέρκελ έβγαλε το δονητή από το συρτάρι με τις εξελίξεις και πήγε για ξεαράχνιασμα!

Και για να γυρίσουμε στο θέμα μας, τη βλακεία την ακολουθεί ο άκρατος ενθουσιασμός..

“Μαλάκα, προχτές έβαλα φωτιά στα @@ μου!” “- Μπράβο ρε μαλάκα, είσαι θεός!!!” και χειροκροτάει ο άλλος – ά, ξέχασα, είμαστε Ευρώπη..όχι παλαμάκια, αυτά είναι για τους φλώρους. Πατάμε “Like”!

Έτσι λοιπόν, όλοι ενθουσιάστηκαν με τις αλλαγές στο Πρωθυπουργιλίκι. Ξαφνικά τα δέντρα άνθησαν, τα πουλάκια ξανακελαηδούν σε ρυθμούς Πασχάλη Τερζή και ράψαμε μεγαλύτερες τσέπες για τα $$ που θα έρθουν με το δάνειο-μαμούθ που υποτίθεται θα μας δώσουν οι “φίλοι” μας. ΔΑΝΕΙΟ είναι μαλάκα, ξύπνα!!!! Δάνειο=χρωστάω! Οπότε πλέον πανηγυρίζουμε που δε θα φαληρίσουμε (κατα τα φαινόμενα ως σήμερα τουλάχιστον) αλλά που θα φεσωθούμε κι άλλο και που θα ξεπουλήσουμε μέχρι και τον κώλο μας για να έρθουν όποτε έχουν στύση Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί και Τούρκοι να ξεχαρμανιάσουν. Και εμείς στον κόσμο μας, λεφτά για βενζίνη στην Cayenne να έχω και οι άλλοι να πα να να να να.. Κρίμα, γιατί ο ηλίθιος τελικά είχε μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη να τα πηδήξει όλα. Το σύστημα, το ευρώ, τα κράτη. Μια μαλακία πέταξε μια μέρα και πήγε το σκατό στην κάλτσα σε όλους!

Το χειρότερο όμως όλων, είναι ότι στις προσεχείς εκλογές θα υπάρχουν οι ηλίθιοι που θα πάνε κάτω από το μπαλκόνι και θα κουνάνε σημαιάκια με πυρσούς, πράσινους ήλιους και πράσινα άλογα. Γιατί μπορεί να έφυγε αυτός ο ηλίθιος, αλλά δυστυχώς οι επόμενοι έμειναν για να αναδείξουν άλλον…

Τελευταία μέρα Πρωθυπουργός

Να μην ξεχάσω φεύγωντας…..

- Να ενημερώσω τον μάγειρα στο Μαξίμου, να σταματήσει να φτιάχνει ρεβυθοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι και μαϊντανό για το μεσημεριανό μου και να χτυπάει στο μπλέντερ αυτά τα πράσινα ξεράσματα με τη σπιρουλίνα, που έπινα για πρωινό.

- Να σβήσω από τον υπολογιστή όλα τα αρχεία και κυρίως τα games και τα mails και να κάνω προσεκτικά delete τις τσόντες από τα favourites.

- Να μαζέψω από τα υπόγεια τα όργανα γυμναστικής και τα σεξουαλικά αξεσουάρ…τόσα λεφτά έδωσα…

- Να πετάξω τη γ@μημένη τη μονόπολη, που έπαιζα και έχανα 2 χρόνια, γιατί έπεφτα στην λεωφόρο Αμαλίας με 4 σπίτια συν ξενοδοχείο και έμενα άφραγκος από τον πρώτο γύρo. Μέχρι οι καθαρίστριες του Μαξίμου με κέρδιζαν.

- Να περάσω από φαρμακείο να πάρω lexotanil για την Άντα, τη σοκοφρέτα της μαμάς, σχοινιά επίσης για να δέσουμε τη μαμά – γιατί ποιός την κρατάει – και την καπαρντίνα απ’ το καθαριστήριο, γιατί χειμώνιασε.

- Να κλείσω εισιτήρια για τη συναυλία του Τζάστιν Μπίμερ στο Λονδίνο για να πάμε με τη Μαργαρίτα – την κόρη μου…

- Να ενημερώσω τον αδελφό μου τον Νίκο, ότι δεν είμαι πιά πρωθυπουργός και ό,τι έκανε …έκανε. Τώρα …δεν με ξέρεις, δεν σε ξέρω, υποφέρεις και υποφέρω…θα καταλάβει αυτός…

- Να πετάξω το ελληνο-αγγλικό λεξικό, που μου έπρηξε τα συκώτια τόσα χρόνια και επιτέλους ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ!!!

- Να κλείσω σουίτα στο Woldorf Astoria στο New York, για να περάσουμε με τη μαμά το ΤhanksGiving για πρώτη φορά φέτος ήσυχα.

- Να φορέσω το γκρι Armani με τη μπλε ρουά γραβάτα, που με φωτίζει, βγαίνοντας από το Μαξίμου γιατί αν με πιάσουν στο στόμα τους η Ηλιάκη και ο Μουτσινάς, δεν με ξεπλένει ούτε ο Μισισιπής στην πατρίδα.

- Να ξεκρεμάσω τον «Τέτση» από το γραφείο, που μου έκανε δώρο ο Γερουλάνος στη γιορτή μου, του Αγίου Γεωργίου – βοήθειά μας- γιατί …πρώτον έχει 60 χιλιάρικα και δεύτερον ταιριάζει στο πατρικό της μαμάς, στο Ιλλινόις.

- Να ξεκολλήσω τις τσίχλες, που είναι κολλημένες κάτω από το γραφείο, μην τις ανακαλύψει ο « καινούργιος» και ξεφτιλιστούμε.

- Να κατεβάσω από το πατάρι και να κάψω τη στολή του Νέρωνα, που φορούσα όταν ήμουν μόνος μου και έπαιζα «αυτοκρατορία».

- Να πάω στην Αμερικανική Πρεσβεία και να πάρω την κανονική μου ταυτότητα και το διαβατήριο.

- Να βρίσω αυτό το μυγόφτυμα τον Παπακωνσταντίνου, που τον έκανα υπουργό και με κατέστρεψε.

- Να βρω στο λεξικό τι είναι ο πολιτικός Καιάδας, που με απειλούν ότι θα με ρήξει η ιστορία.

- Να πάρω…τις τρίχες του Σαμαρά, τις άπλυτες κάλτσες του Βενιζέλου και το σώβρακο του Πάγκαλου -που χρυσοπλήρωσα τις υπηρέτριες τους για να μου τα φέρουν- και να τα πάω στον Πιτ Παπαδάκο να τους κάνουμε βουντού.

- Να κοιτάξω στο ωροσκόπιο, που στο διάολο είναι ο Κρόνος και με πήδηξε δυό χρόνια…

- …και το σημαντικότερο για μια τελευταία φορά… να βγάλω τα σκουπίδια….

Ιστορικά οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα αποτελούσαν έναν από τους κλάδους με χαμηλές αμοιβές και άσχημες συνθήκες εργασίας. Κοινώς για να επιλέξει κάποιος να “μπει” στο δημόσιο έπρεπε να είναι ηλίθιος και να έχει και την απαραίτητη αυτογνωσία έτσι ώστε να το γνωρίζει πως είναι ηλίθιος. Δεν ήταν ικανός να απασχοληθεί σε οποιονδήποτε άλλο τομέα και λόγω ανικανότητας διοριζόταν προκειμένου να έχει ένα χαμηλό εισόδημα για να μπορεί να επιβιώσει. Τι άλλαξε λοιπόν την τελευταία 20ετία;

Σε καμία περίπτωση δεν άλλαξε η ηλιθιότητα που διακρίνει τους δημόσιους υπαλλήλους, απλώς λόγο της θεωρητικής ευρωστίας της ελληνικής οικονομίας επήρθε μια τεράστια αύξηση στα εισοδήματα τους. Το αποτέλεσμα αυτού ήταν περισσότεροι άχρηστοι να επιθυμούν να ενταχτούν στο δημόσιο γιατί πλέον μπορούσαν να ζήσουν αξιοπρεπώς. Δεν άλλαξε όμως η ανομία της αποκλειστικής απασχόλησης. Όταν οι μισθοί των Δ.Υ. ήταν εξαιρετικά χαμηλοί (σε σημαντικό βαθμό χαμηλότεροι από τους αντίστοιχους των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα) θεωρείτο αναμενόμενο να εξασκούν και κάποιο δεύτερο επάγγελμα ή ακόμη και να δέχονται χρήματα εν είδει πουρμπουάρ προκειμένου να κερδίζουν τα προς το ζην. Ύστερα από την αύξηση των μισθών τους οι Δ.Υ. συνέχισαν (ακόμη και σήμερα συνεχίζουν) να απαιτούν πλέον το δικαίωμα σε δεύτερη εργασία και να εκβιάζουν για λάδωμα.

Το αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι να έχει επέλθει μια βασική ρήξη στον κοινωνικό ιστό με τους ιδιωτικούς υπαλλήλους να εργάζονται πολύ πιο σκληρά να αμείβονται με σαφώς χαμηλότερα ημερομίσθια σε πολύ χειρότερες συνθήκες και να πρέπει στις συναλλαγές τους με το δημόσιο να λαδώνουν και τους Δ.Υ. Και ύστερα ήρθε η κρίση.

Το μέσο ευρωπαϊκό κράτος δαπανά περίπου το 20% του ΑΕΠ του σε μισθοδοσία των Δ.Υ. Στο ελληνικό κράτος το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 40%. Μήπως αυτό συνέβαλλε στην κρίση; Από το 2008 εώς σήμερα έχουν χαθεί 250.000 θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα ενώ από το 2010 έχουν προσληφθεί 20.000 νέοι Δ.Υ. Μήπως αυτό συνέβαλλε στην κρίση; Οι κυβερνώντες διατηρούν μία άριστη σχέση με τους Δ.Υ. Αλληλοϋποστηρίζονται, εκλέγονται από αυτούς, τους διορίζουν και σε κάθε ευκαιρία τους γλύφουν όπως και όσο μπορούν και αντιστρόφως.

Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες ούτε πρόκειται να απολυθούν Δ.Υ., ούτε πρόκειται να λυθεί το δημοσιονομικό ζήτημα γιατί απλά κανέναν δεν βολεύει, ούτε τους κυβερνώντες, ούτε τους ψηφοφόρους τους. Απλά είναι ηλίθιο άτομα με ίδια προσόντα και με ίδια εργασία να αμείβονται με διαφορετικούς μισθούς (δεν αναφέρομαι στο πολύπαθο ενιαίο μισθολόγιο). Είναι ηλίθιο το σύνταγμα να προστατεύει και να ευνοεί συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού και να αφήνει πλήρως απροστάτευτους τους υπόλοιπους. Το πανεπιστημιακό άσυλο κρίθηκε παρωχημένο η μονιμότητα των Δ.Υ. δεν είναι εξίσου;

Τον Ιούλιο του 1961, ο Αμερικανός ψυχολόγος Στάνλεϊ Μίλγκραμ (Stanley Milgram), πραγματοποίησε ένα πείραμα στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ των Ηνωμένων Πολιτειών, με σκοπό την μελέτη της αντίδρασης των ανθρώπων, όταν αυτοί καλούνται να εκτελέσουν εντολές κάποιας εξουσίας ή αυθεντίας, που έρχονται σε σύγκρουση όμως με την συνείδησή τους.

Το ηθικό ερώτημα, αν πρέπει κανείς να υπακούσει τις εντολές, όταν έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με την συνείδησή του, τέθηκε από τον Πλάτωνα, δραματοποιήθηκε στην «Αντιγόνη», και έχει υποστεί φιλοσοφική ανάλυση σε κάθε ιστορική εποχή. Συντηρητικοί φιλόσοφοι υποστήριξαν, πως η δομή της κοινωνίας απειλείται από την ανυπακοή, ακόμα κι όταν οι πράξεις που υποδεικνύουν οι αρχές είναι ύποπτες και επιλήψιμες. Από την άλλη, οι ανθρωπιστές τονίζουν την υπεροχή της ατομικής συνείδησης σε τέτοια θέματα, επιμένοντας ότι η ηθικές κρίσεις του ατόμου πρέπει να υπερισχύουν της αρχής, όταν αυτές βρίσκονται σε σύγκρουση.

Η αφορμή του πειράματος, ήταν η δίκη στην Ιερουσαλήμ, μόλις λίγους μήνες πριν, του Γερμανού εγκληματία πολέμου, Άντολφ Άιχμαν. Ο Μίλγκραμ επινόησε αυτή την ψυχολογική μελέτη για να απαντήσει στο ερώτημα: Είχαν ο Άιχμαν και οι συνεργοί του στο «Ολοκαύτωμα», αμοιβαία πρόθεση, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους στόχους του «Ολοκαυτώματος»; Με άλλα λόγια, υπήρχε αμοιβαία αίσθηση της ηθικής μεταξύ εκείνων που συμμετείχαν σ’ αυτό; Το πείραμα του Μίλγκραμ έτεινε να αποδείξει πως οι συνεργοί απλά εκτελούσαν τις εντολές, παρ’ ότι παραβίαζαν βαθύτατα τις ηθικές αρχές τους. Πως η υπακοή είναι ο ψυχολογικός μηχανισμός που συνδέει επιμέρους ενέργειες για πολιτικό ή άλλον σκοπό.

Ο Μίλγκραμ συγκέντρωσε μερικούς εθελοντές, μετά από αγγελία που δημοσίευσε, με πρόφαση την μελέτη της ανθρώπινης μνήμης. Οι εθελοντές πληρώθηκαν από 4 δολάρια για την συμμετοχή τους και ήταν ηλικίας μεταξύ 20 και 50 ετών, διαφόρων επαγγελμάτων και διάφορου μορφωτικού επιπέδου.

Ο κάθε εθελοντής, όταν προσέρχονταν στον χώρο του πειράματος, συναντούσε έναν άλλον εθελοντή, που υποτίθεται πως βρίσκονταν εκεί για το ίδιο πείραμα, ο οποίος όμως στην πραγματικότητα ήταν συνεργάτης του Μίλγκραμ. Οι ρόλοι που τους ανατίθονταν ήταν αυτοί του «εξεταστή» και του «εξεταζόμενου». Ο ρόλος που ήταν το ουσιαστικό αντικείμενο του πειράματος, ήταν αυτός του «εξεταστή» και θα έπρεπε να τον πάρει οπωσδήποτε ο ανυποψίαστος εθελοντής, με έναν τρόπο όμως που να φαίνεται τυχαίος και δίκαιος, έτσι ώστε να μην κινήσει καμμία υποψία του, ως προς την γνησιότητα του πειράματος. Έτσι γίνονταν μια στημένη κλήρωση με δυο διπλωμένα χαρτάκια, όπου υποτίθεται πως το ένα έγραφε «εξεταστής» και το άλλο «εξεταζόμενος». Έτσι ο καθένας θα έπαιρνε τον ρόλο που θα έγραφε το χαρτάκι που θα τραβούσε. Στην πραγματικότητα όμως, και τα δυο χαρτάκια έγραφαν «εξεταστής» κι έτσι ο εθελοντής έπαιρνε πάντα αυτόν τον ρόλο, ενώ ο συνεργάτης του Μίλγκραμ έλεγε ψευδώς (φυσικά) ότι το χαρτάκι του έγραφε «εξεταζόμενος».

Στην συνέχεια, τους χώριζαν και τους έβαζαν σε δυο διαφορετικά δωμάτια. Μπορούσαν να επικοινωνήσουν, αλλά δεν μπορούσαν να βλέπουν ο έναν τον άλλον. Αξίζει να σημειωθεί εδώ, πως σε μια από τις εκδοχές τους πειράματος, ο «εξεταζόμενος» (δηλαδή ο συνεργάτης) ανάφερε στον «εξεταστή» (δηλαδή στον πραγματικό εθελοντή) σε ανύποπτο χρόνο και πριν γίνει η «κλήρωση», πως αντιμετώπιζε (δήθεν) καρδιακό πρόβλημα. Στο ίδιο δωμάτιο με τον «εξεταστή» καθόταν σ’ ένα γραφείο και ο υπεύθυνος του πειράματος.

Στον «εξεταστή» δόθηκε μια μικρή ηλεκτρογεννήτρια, η οποία υποτίθεται πως ήταν συνδεδεμένη με το χέρι του «εξεταζόμενου». Ακολούθως, ο πειραματιστής, έδωσε στον «εξεταστή» έναν κατάλογο με ζευγάρια λέξεων, η καθεμία από τις οποίες, είχες τέσσερις δυνατές απαντήσεις-συνδυασμούς. Ο «εξεταζόμενος», σε περίπτωση που απαντούσε λάθος, θα δεχόταν μια μικρή ηλεκτρική εκκένωση από τον «εξεταστή» (με τάση προσαύξησης 15 Volt για κάθε λανθασμένη απάντηση), αν όχι, θα προχωρούσαν στην επόμενη λέξη. Για να γίνει πιστευτό αυτό, ο «εξεταζόμενος» προσποιήθηκε δυσφορία όταν πληροφορήθηκε πως θα «τιμωρείται» με ένα μικρό «ηλεκτροσόκ», σε κάθε λανθασμένη απάντησή του, ενώ στον «εξεταστή» έγινε δοκιμαστικά μια πραγματική ηλεκτρική εκκένωση, μικρής ισχύος, αλλά ικανή να τον «ταρακουνήσει», για να έχει υπόψιν του το πως θα νιώθει ο «εξεταζόμενος», όταν θα «τιμωρούνταν».

Όταν ξεκίνησε η διαδικασία του πειράματος, η ηλεκτρογεννήτρια αποσυνδέθηκε από το χέρι του «εξεταζόμενου» και συνδέθηκε σ’ ένα μαγνητόφωνο, το οποίο αναπαρήγαγε προηχογραφημένους ήχους με κραυγές πόνου, αναλόγως με την ένταση του ρεύματος που υποτίθεται πως διαπερνούσε τον «εξεταζόμενο», κάθε φορά που πατούσε το πλήκτρο του «ηλεκτροσόκ» ο «εξεταστής». Μετά από μερικές «λανθασμένες» απαντήσεις κι ανάλογες ηλεκτρικές εκκενώσεις, αυξανόμενης εντάσεως, ο «εξεταζόμενος» άρχισε να διαμαρτύρεται, να κλαίει και να παραπονιέται για τα καρδιακά του προβλήματα, να χτυπά τον τοίχο που τον χώριζε από τον «εξεταστή» και στην συνέχεια σταματούσε ν’ απαντά, δίνοντας την εντύπωση πως δεν έχει τις αισθήσεις του. Αξίζει να σημειωθεί εδώ, πως σύμφωνα με τους κανόνες του πειράματος, η μη απάντηση από μέρους του «εξεταζόμενου» σε κάποια ερώτηση, θεωρούνταν ως λάθος απάντηση και επομένως τιμωρούνταν με ηλεκτρική εκκένωση από τον «εξεταστή».

Σ’ αυτό το σημείο, πολλοί εθελοντές εξέφρασαν την επιθυμία τους να σταματήσουν το πείραμα και τον έλεγχο του «εξεταζόμενου». Κάποιοι άλλοι σταμάτησαν όταν η ένταση της ηλεκτρικής εκκένωσης είχε φτάσει στα 135 Volt και άρχισαν να ρωτούν για τον σκοπό του πειράματος. Μερικά άτομα, άρχισαν να γελούν νευρικά ή να εμφανίζουν άλλα συμπτώματα ακραίας πίεσης την στιγμή που άκουγαν τις κραυγές πόνου που προέρχονταν από τον «εξεταζόμενο». Οι περισσότεροι όμως συνέχισαν, αγνοώντας τις ικεσίες -ή και την σιωπή- του «εξεταζόμενου», έχοντας ήδη την διαβεβαίωση από τον πειραματιστή, πως δεν θα φέρουν καμμία ευθύνη για ό,τι κι αν συμβεί κατά την διάρκεια του πειράματος. Κάθε φορά που κάποιος «εξεταστής», εξέφραζε την επιθυμία να σταματήσει, ο πειραματιστής τού έδινε τέσσερις παραινέσεις, με την εξής σειρά:

1. Παρακαλώ συνεχίστε.

2. Το πείραμα απαιτεί να συνεχίσετε.

3. Είναι απολύτως σημαντικό να συνεχίσετε.

4. Δεν έχετε άλλη επιλογή· πρέπει να συνεχίσετε.

Αν ο εθελοντής επέμενε στην αποχώρησή του, μετά κι απ’ τις τέσσερις αυτές παραινέσεις, τότε το πείραμα διακόπτονταν. Διαφορετικά, συνεχίζονταν, μέχρι η ένταση της υποτιθέμενης ηλεκτρικής εκκένωσης να φτάσει το μέγιστο όριο των 450 Volt, για τρεις συνεχόμενες φορές.

Πριν την διεξαγωγή του πειράματος, ζητήθηκε η άποψη δεκατεσσάρων ψυχολόγων του πανεπιστημίου, για το ποιο θα ήταν κατά την γνώμη τους, το ποσοστό των εθελοντών που θα έφταναν μέχρι το τελικό και ανώτατο όριο ηλεκτρικής εκκένωσης των 450 Volt. Κατά μέσον όρο, εκτιμήθηκε ένα ποσοστό γύρω στα 3%. Τα αποτελέσματα όμως, τους διέψευσαν με εντυπωσιακό τρόπο. Σχεδόν το 65% των εθελοντών (26 από τους 40), συνέχισε μέχρι το τέλος, έστω και κάτω από καθεστώς έντονης ψυχολογικής πίεσης.

Τα πειράματα του Μίλγκραμ, προκάλεσαν αρκετές αρνητικές κριτικές και ενστάσεις, όσον αφορά την ηθική πλευρά του θέματος, λόγω της ψυχολογικής πίεσης που ασκήθηκε στους εθελοντές. Ένας απ’ τους εθελοντές που αποχώρησαν από το πείραμα, εβραϊκής καταγωγής (Joseph Dimow), υποστήριξε πως το έπραξε αυτό, όταν υποπτεύθηκε πως το πείραμα σχεδιάστηκε για να διαπιστωθεί αν οι απλοί Αμερικανοί θα υπάκουαν σε ανήθικες εντολές, όπως έπραξαν πολλοί Γερμανοί κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στον πρόλογο του βιβλίου του, «Υπακοή στην Εξουσία» (Obedience to Authority: An Experimental View, 1974), ο ίδιος ο Μίλγκραμ, ουσιαστικά επιβεβαιώνει τις υποψίες του αποχωρήσαντα εθελοντή, καθώς γράφει: «Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε σχέση ανάμεσα σε αυτά που έχουμε σπουδάσει στο επιστημονικό εργαστήριο και τις μορφές της υπακοής που τόσο αποδοκιμάστηκαν στη ναζιστική εποχή».

Ο Στάνλεϊ Μίλγκραμ, συνόψισε το συμπέρασμα της μελέτης του στο άρθρο «Οι κίνδυνοι της υπακοής» (The Perils of Obedience, 1974), ως εξής:

«Οι νομικές και φιλοσοφικές πτυχές της υπακοής έχουν τεράστια σημασία, αλλά λένε πολύ λίγα για το πως οι περισσότεροι άνθρωποι συμπεριφέρονται σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Έστησα ένα απλό πείραμα στο Πανεπιστήμιο Γιέιλ, για να διαπιστώσω πόσον πόνο θα μπορούσε να προκαλέσει ένας απλός πολίτης, σε ένα άλλο πρόσωπο, μόνο και μόνο, επειδή έτσι διατάχθηκε από έναν πειραματιστή επιστήμονα. Η εξαιρετική προθυμία των ενηλίκων ν’ ακολουθήσουν σχεδόν σε οποιοδήποτε μήκος τις εντολές της εξουσίας, αποτελεί το κύριο εύρημα της μελέτης και το γεγονός απαιτεί επειγόντως εξηγήσεις. Οι απλοί άνθρωποι, που κάνουν απλά τη εργασία τους, και χωρίς καμία ιδιαίτερη εχθρότητα από την πλευρά τους, μπορούν να μετατραπούν σε ενεργούς παράγοντες σε μια τρομερή καταστρεπτική διαδικασία. Επιπλέον, ακόμη και όταν τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της εργασίας τους γίνονται απολύτως σαφή, και τους ζητείται να προβούν σε ενέργειες ασυμβίβαστες με θεμελιώδεις κανόνες της ηθικής, σχετικά λίγοι άνθρωποι έχουν τους πόρους που απαιτούνται για να αντισταθούν στην εξουσία».

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί, πως πειράματα, ανάλογα μ’ αυτά του Μίλγκραμ, πραγματοποιήθηκαν κι αργότερα, από άλλους επιστήμονες, με παρόμοια αποτελέσματα και σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, με ακόμη υψηλότερα ποσοστά ολοκλήρωσης του πειράματος από πλευρά των εθελοντών.

ΠΗΓΗ: Πάρε-Δώσε

Και μία δεύτερη απορία. Εάν έχεις εκλεγεί (έστω και με την ισχύουσα, αρρωστημένη μορφή δημοκρατίας) και τις αποφάσεις σου τις γράφουν στα αρχίδια τους αυτοί που σε εξέλεξαν, μήπως πρέπει να ξανασκεφτείς τις επαγγελματικές σου επιλογές.

Ο υπουργός Οικονομικών περιέγραψε τον πολιτικό στόχο και τον τρόπο που εκτιμά ότι θα επιτευχθεί, χωρίς όμως να μπει σε περισσότερες λεπτομέρειες για τα μέτρα που θα ληφθούν και τα εργαλεία που θα αξιοποιηθούν για την έξοδο από την κρίση χρέους. Σύμφωνα με πληροφορίες του “S10”, η ελληνική κυβέρνηση έχει ενημερωθεί για την κατεύθυνση που έχουν λάβει οι έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για τη νέα αρχιτεκτονική της ευρωζώνης και η οποία θα αρχίσει να φαίνεται με μεγαλύτερη σαφήνεια μετά τη σύνοδο του Eurogroup την Δευτέρα, αλλά και στη Σύνοδο Κορυφής της 4ης Φεβρουαρίου.

Σε αυτή την φάση, όπως εξηγούν στο “S10” έγκυρες κυβερνητικές πηγές, η Ευρωπαϊκή Ένωση θυμίζει «Βαβέλ», όπως συνήθως συμβαίνει πριν από τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων, αλλά στην πραγματικότητα ήδη διαφαίνεται το γενικό πλαίσιο ενός συμβιβασμού, το οποίο περιέγραψε σε γενικές γραμμές ο κ. Παπακωνσταντίνου:

n Από τη μια πλευρά, η Γερμανία είναι έτοιμη να αποδεχθεί την παροχή ισχυρών εγγυήσεων στις χώρες της ευρωζώνης, που αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης ή αποκλείονται από τις αγορές: αυτό θα γίνει με την άμεση ενίσχυση του προσωρινού μηχανισμού στήριξης, που θα μετεξελιχθεί μετά το 2013 στο μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Οικονομικής Σταθερότητας (European Financial Stability Fund), που αναλαμβάνει τον πρώτο ρόλο στις «μάχες» με τις αγορές (και ήδη βρίσκεται πίσω από τη διάσωση της Ιρλανδίας) θα «οπλιστεί» με εγγυήσεις των κυβερνήσεων για δανεισμό μεγάλης κλίμακας, ώστε να είναι έτοιμο να «απορροφήσει» ακόμη και διασώσεις μεγάλων χωρών.
n Το EFSF θα μετεξελιχθεί σε ένα μηχανισμό σταθεροποίησης, που θα χρηματοδοτείται με ένα είδος «ευρωομολόγου» (ομόλογα με εγγυήσεις όλων των κρατών) και εξετάζεται σοβαρά η επέκταση των λειτουργιών του, ώστε να γίνει αποτελεσματικός «παίκτης» στις αγορές: θα μπορεί, για παράδειγμα, να προχωρά σε εκτεταμένες παρεμβάσεις αγοράς χρέους για να αντιμετωπίζονται πιέσεις των αγορών, αλλά και για να φύγει αυτό το βάρος από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να μετατραπεί σε «κακή τράπεζα», η οποία θα συλλέξει όλα τα τοξικά χρεόγραφα της ευρωζώνης.
n Στην επόμενη φάση λειτουργίας του, όταν θα μετεξελιχθεί στο μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, το κοινό ταμείο θα μπορέσει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο και στις αναδιαρθρώσεις χρέους, αν αυτές απαιτηθούν: θα μπορεί να γίνει ο φορέας που θα εκδίδει νέα ομόλογα, με κοινή ευρωπαϊκή εγγύηση, για να προχωρούν διαδικασίες ανταλλαγής χρεών προβληματικών οικονομιών, στα πρότυπα του σχεδίου Μπρέιντι για τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Με αυτή τη διαδικασία, θα είναι πιο εύκολο για τους ιδιώτες πιστωτές να αποδεχθούν «κούρεμα» απαιτήσεων, ή επιμήκυνση και μείωση επιτοκίων, αφού θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν στα χαρτοφυλάκιά τους «ασφαλείς» τίτλους.
n Αυτές οι «διευκολύνσεις» για την υπέρβαση της κρίσης των ασθενέστερων οικονομιών της ευρωζώνης φαίνονται υπερβολικά «φιλικές», αλλά στην πραγματικότητα δεν θα δοθούν χωρίς «ανταλλάγματα». Παράλληλα με τη στήριξη, θα διαμορφωθεί ένα αυστηρότατο πλαίσιο τήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας, το οποίο στην πραγματικότητα θα μεταφέρει το κέντρο λήψης των αποφάσεων για την οικονομική πολιτική μακριά από τις εθνικές κυβερνήσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, όχι μόνο θα γίνουν δεκτές οι προτάσεις της Κομισιόν για αυτόματο μηχανισμό επιβολής προστίμων στις χώρες με υπερβολικά ελλείμματα, αλλά θα καθιερωθούν αυστηρές κεντρικές διαδικασίες παρακολούθησης των εθνικών δημοσιονομικών προγραμμάτων και θα τεθούν στις χώρες με υψηλά χρέη αυστηροί ετήσιοι στόχοι μείωσής τους, με απειλή κυρώσεων. Επιπλέον, θα παρακολουθούνται στενά και θα καθορίζονται κεντρικά πολιτικές και για τα θέματα ανταγωνιστικότητας των οικονομιών.

Ουσιαστικά, δηλαδή, η Ευρώπη θα κάνει ακριβώς αυτό που υποδείκνυαν εδώ και χρόνια οι Αγγλοσάξονες αναλυτές και πολιτικοί: θα αποκτήσει εκτός από κεντρική τράπεζα και ένα κοινό «υπουργείο Οικονομικών», που θα χαράζει και θα επιβάλει στις εθνικές κυβερνήσεις την οικονομική πολιτική του «κέντρου» της ευρωζώνης, στο οποίο βεβαίως τον πρώτο λόγο για τις αποφάσεις θα έχουν οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών και ο γαλλογερμανικός άξονας. Μια μεταρρύθμιση προς την κατεύθυνση αυτή ίσως είναι επιθυμητή από τις αγορές, δεν παύει όμως να δημιουργεί σοβαρά ζητήματα δημοκρατικού ελέγχου των αποφάσεων και εθνικής κυριαρχίας, καθώς οι εθνικές κυβερνήσεις θα μετατραπούν σε απλά γρανάζια ενός ισχυρού κεντρικού μηχανισμού.

Σήμερα πενθούμε το θάνατο μιας αγαπημένης παλιάς φίλης,  της Κοινής Λογικής, η οποία μας συντρόφευε για πολλά χρόνια. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα την ηλικία της αφού το μητρώο γέννησής της έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό σε γραφειοκρατικές διατυπώσεις. Θα τη θυμόμαστε ως κάποια που μας δίδαξε πολύτιμα μαθήματα όπως αυτά:

-Έχε την κοινή λογική να προστατεύεσαι,

-Γιατί το πρωινό πουλί πιάνει το σκουλήκι,

-Η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη και

-Ίσως ήταν δικό μου το φταίξιμο.

Η Κοινή Λογική έζησε σύμφωνα με απλές, συνετές οικονομικές πολιτικές (μη ξοδεύετε περισσότερα απ’ αυτά που κερδίζετε) και αξιόπιστες στρατηγικές (υπεύθυνοι είναι οι ενήλικες κι όχι τα παιδιά).

Η υγεία της άρχισε να επιδεινώνεται ραγδαία όταν τέθηκαν σε ισχύ καλοπροαίρετοι αλλά αυταρχικοί κανονισμοί. Αναφορές για ένα 6χρονο αγόρι που κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση επειδή φίλησε μια συμμαθήτριά του, για εφήβους που αποβλήθηκαν από το σχολείο επειδή χρησιμοποίησαν στοματικό διάλυμα μετά το γεύμα και για έναν δάσκαλο που απολύθηκε επειδή επέπληξε έναν απείθαρχο μαθητή, απλώς επιδείνωσαν την κατάστασή της.

Η Κοινή Λογική έχασε έδαφος όταν γονείς επιτέθηκαν σε δασκάλους επειδή έκαναν τη δουλειά που οι ίδιοι δεν είχαν καταφέρει να κάνουν αναφορικά με την πειθάρχηση των ανυπάκουων παιδιών τους.

Η υγεία της επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο όταν τα σχολεία υποχρεώθηκαν να παίρνουν τη γονική συναίνεση για να βάλουν αντηλιακό ή να δώσουν μια ασπιρίνη σ’ ένα μαθητή αλλά δεν μπορούσαν να ενημερώσουν τους γονείς όταν μια μαθήτρια έμενε έγκυος και ήθελε να κάνει έκτρωση.

Η Κοινή Λογική έχασε τη θέληση για ζωή όταν οι εκκλησίες έγιναν επιχειρήσεις και οι εγκληματίες τύγχαναν καλύτερης μεταχείρισης από τα θύματά τους.

Η Κοινή Λογική δεν κατάφερε να ξεπεράσει το γεγονός ότι, όχι μόνο δεν μπορούσες να υπερασπιστείς τον εαυτό σου από ένα διαρρήκτη μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, αλλά ο διαρρήκτης μπορούσε και να σε μηνύσει για βιαιοπραγία.

Η Κοινή Λογική παραιτήθηκε τελικά από κάθε θέληση για ζωή όταν μια γυναίκα που τάχα δεν κατάλαβε ότι ένα αχνιστό φλιτζάνι καφέ ήταν ζεστό, έχυσε λίγο στην ποδιά της κι ανταμείφθηκε άμεσα μ’ έναν τεράστιο διακανονισμό.

Πριν από το θάνατο της Κοινής Λογικής είχε προηγηθεί ο θάνατος των γονιών της, της Αλήθειας και της Εμπιστοσύνης, της συζύγου Σύνεσης και των παιδιών της Ευθύνης και Λογικής.

Έχουν επιζήσει τα 4 ετεροθαλή αδέλφια της:

Ξέρω τα Δικαιώματά μου

Το Θέλω τώρα

Κάποιος άλλος φταίει

Είμαι θύμα

Στην κηδεία της δεν παρευρέθησαν πολλοί καθώς ελάχιστοι συνειδητοποίησαν ότι απεβίωσε.

Αν τη θυμάστε ακόμα, προωθήστε το. Αν όχι, συνταχθείτε με την πλειοψηφία και μην κάνετε τίποτα.

Τραγικό λάθος. Καμία εγγύηση δεν θα υπάρχει σε λίγο.

Σύντομα ακόμη και “ιερές αγελάδες του ευρύτερου δημόσιου τομέα” όπως η Εθνική Τράπεζα θα προβούν σε απολύσεις και θα αρχίσει το ξήλωμα και του στενού δημόσιου τομέα(υπουργεία κλπ)

Για να γίνει αυτό όμως πρέπει πρώτα να εξαχρειωθούν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι και να φτάσουν σε επίπεδα κάτω της Τουρκίας.

Τότε θα δημιουργηθεί τεχνητά μια αντιπαράθεση “ιδιωτικών” και εργαζόμενων στο δημόσιο.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΑΤΟΣ ΣΕ ΟΛΟ ΑΥΤΟ.

Ακολουθεί το μήνυμα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ..ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΤΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ . Κείμενο που υπογράφηκε με την τρόϊκα…!!!!!!!!!!!!!!!!

1) Σελ.119-ΔΕΝ μπορει η ελλάδα να παρει δάνειο απο αλλο δανειστή (Κίνα-Ρωσία) καθώς επίσης δεν μπορει να υποθηκεύσει ούτε να ενεχυριάσει για άλλον περιουσία ή έσοδα ή να μεταφέρει το χρέος της…
Γι’αυτό όταν είπε η Ρωσσία να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο αντέδρασε η κυβέρνηση!!!!

2) Σελ.παραγρ.13.υποπαραγρ.1.
Αντίθετα ο δανειστής επιτρέπεται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα κ τις υποχρεώσεις του.
Δηλ. μπορεί να δανειστήκαμε απο τη Γερμανία αλλά να βρεθούμε χρεωμένοι στην Τουρκία ή τα Σκόπια!!!
Γιατί η Γερμανία θα τους έχει πουλήσει τα δανειακά δικαιώματα τις Ελλάδος

3) Σελ.129.παραγρ.14.υποπαραγρ.1 Η σύμβαση διέπεται απο το Αγγλικό δίκαιο

4) Σελ. 121.παραγρ.5 Το επιτόκιο για τα 80 δις ευρωπαϊκών δανείων είναι 5,2 κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία.6,2 για τα επόμενα χρόνια κ +2% τόκοι υπερημερίας εαν έχει λήξει το δάνειο,επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!

5) Σελ 123 Η Ελλάδα εαν δεν πληρώσει κάποιο απο τα παλαιότερα δάνεια κ όχι τα 110 που παίρνουμε τώρα, που λήγουν ή προβεί σε αναστολή πληρωμών παλαιότερου δανείου, δεν μπορεί να εκταμιεύσει χρήματα απο το μηχανισμό και υποχρεούται να πληρώσει άμεσα το υπόλοιπο κεφάλαιο του δανείου του μηχανισμού μαζί με όλες τις επιβαρύνσεις.

6) Σελ.130,παραγρ.15+σελ 140,παραγρ 5… Για να είναι νόμιμη, για να ενεργοποιηθεί κ να ισχύει η σύμβαση,δεν χρειάζεται καμιά αλλη πράξη παρα μόνον την υπογραφή του Παπακων/νου κ τη νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους του υπουργείου οικονομικών κ του υπουργείου δικαιοσύνης
Χούντα έχουμε κ θα υπογράφει ο υπουργός εν αγνοίαν της κυβέρνησης? ο υπουργός θα υπογράφει, ούτε καν ο πρωθυπουργος για να εκταμειεύεται το δάνειο? ούτε ψήφιση στη βουλή ούτε καν υπογραφή απο τον πρόεδρο της δημοκρατίας, ούτε καν γνωμοδότηση!!!!

7) Σελ 123,παράγραφος 5… Μόνο το δικαστήριο της ευρωπαϊκής ένωσης κ τα συνταγματικά δικαστήρια των δανειστών μπορούν να ακυρώσουν τη σύμβαση γιατί παραβιάζεται το ευρωπαϊκό δίκαιο ή το σύνταγμα του δανειστή αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τη σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει κανένα δικαστήριο να εκδικάσει τέτοια προσφυγή! Αφήστε που δεν έχουμε κ συνταγματικό δικαστήριο στη χώρα μας,αλλά απο κει κ πέρα υπάρχει το διεθνές αλλά μας δένει τα χέρια.
Θα πρέπει να απευθυνθούμε για τους Γερμανούς στο δικαστήριο της Γερμανίας, για τους ΑΓΓΛΟΥΣ στης Αγγλίας!!!

Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα κ άνευ όρων, παραιτείται απο κάθε ασυλία την οποία έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία απο νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα σύμβαση.
Όσον αφορά κατάσχεση, διαταγή κ όσον αφορά την εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει δικαστικός νόμος Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία

(**όλο το παιχνίδι γίνεται για τον ορυκτό πλούτο τις χώρας κ τα πετρέλαια**)

( ούτε σε διεθνές δικαστήριο δεν μπορούμε να προσφύγουμε . ΚΑΜΙΑ ασυλία για τα… περιουσιακά στοιχεία. ΥΠΟΘΗΚΕΥΤΗΚΕ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ .. ΠΑΕΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ.)

ΣΕ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ Ο Λ Α !!

Όλα αυτά στις πρώτες 200 και κάτι σελίδες, που να δούμε και τις υπόλοιπες 978 σελίδες μεταφρασμένες.. από ανθρώπους που ρίσκαραν την ζωή τους για να τα μάθει ο Ελληνικός Λαός …

ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ.. ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ !

Παρακαλούνται όσοι πελάτες κάνουν χρήση αυτού του τρόπου ανάληψης, να ακολουθήσουν τις αναγραφόμενες οδηγίες».

Μετά από μήνες, οι οδηγίες για Άνδρες και Γυναίκες, εμπλουτίστηκαν και αναπτύχθηκαν με διαφορετικό τρόπο. Ακολουθείστε τα βήματα που αφορούν το φύλο σας…

*******************************

Μέθοδος Ανδρών:

1. Οδηγείστε κοντά στο μηχάνημα

2. Ανοίξτε το παράθυρό σας.

3. Εισάγετε την κάρτα στο μηχάνημα και πληκτρολογήστε το ΡΙΝ σας.

4. Πληκτρολογήστε το ποσό χρημάτων που επιθυμείτε και εισπράξτε τα.
5. Αφαιρέστε την κάρτα σας και πάρτε την απόδειξη.

6. Κλείστε το παράθυρο του αυτοκινήτου σας.

7. Κατευθυνθείτε προς τον επόμενο προορισμό σας.

*******************************
Μέθοδος Γυναικών: (δυστυχώς, τα περισσότερα είναι αληθινά!)

1. Οδηγείστε κοντά στο μηχάνημα.

2. Παρκάρετε έτσι ώστε το παράθυρό σας να βρεθεί απέναντι από το μηχάνημα.

3. Τραβήξτε χειρόφρενο και ανοίξτε το παράθυρό σας.

4. Βρείτε την τσάντα σας, αδειάστε την στο κάθισμα του συνοδηγού και βρείτε την κάρτα σας.

5. Κλείστε τη φίλη στο κινητό σας, λέγοντάς της ότι θα την καλέσετε αργότερα.

6. Προσπαθήστε να εισάγετε την κάρτα σας στο μηχάνημα.

7. Βγείτε από το αυτοκίνητο για να φτάνετε στο μηχάνημα (οι ανόητοι, το έχουν τοποθετήσει μακριά από το αυτοκίνητό σας!).

8. Εισάγετε την κάρτα.

9. Εισάγετε και πάλι την κάρτα με το σωστό τρόπο.

10. Ψάξτε στο πορτοφόλι σας να βρείτε το σημειωματάκι με το ΡΙΝ σας.

11. Πληκτρολογήστε το ΡΙΝ σας.

12. Πιέστε ΑΚΥΡΟ και ξαναπληκτρολογείστε το ΡΙΝ σας σωστά.

13. Πληκτρολογήστε το ποσό χρημάτων που επιθυμείτε.

14. Ελέγξτε τα μαλλιά σας στο τζάμι που καθρεφτίζει το πρόσωπό σας.

15. Εισπράξτε τα χρήματα και πάρτε και την απόδειξη.

16. Μπείτε στο αυτοκίνητο, αδειάστε ξανά την τσάντα σας και τοποθετείστε στο βάθος το πορτοφόλι και τα μετρητά.

17. Σημειώστε στην ατζέντα σας το ποσόν των χρημάτων που αναλάβατε.

18. Ανάψτε τη μηχανή του αυτοκινήτου σας και ξεκινήστε.

19. Σταματήστε! Ξαναβγείτε και αφαιρέστε την κάρτα σας από το μηχάνημα.

20. Αδειάστε ξανά την τσάντα σας, βρείτε την καρτοθήκη και τοποθετείστε την κάρτα ανάληψης.

21. Αγριοκοιτάξτε τον ενοχλητικό οδηγό πίσω σας, που κορνάρει.

22. Ξαναβάλτε μπρος την αναμμένη μηχανή και ξεκινήστε.

23. Καλέστε στο κινητό τη φίλη σας, που κλείσατε πριν λίγα λεπτά.

24. Προχωρήστε 2-3 χιλιόμετρα.

25. Λύστε το χειρόφρενο!